Wulang Bebasan 28

Prajanjian Lawas

¹Wong duraka mlayu sanadyan ora ana kang ngoyak-oyak, nanging wong bener rumangsa tentrem kaya singa nom. ²Marga saka anane pambrontakan ing sawijining nagara, akeh kang nyekel pangwasa, ewasamono marga saka anane wong kang mawa budi lan kadunungan kawruh, angger-angger tetep ana. ³Wong mlarat kang nindhes wong sekeng, iku kaya udan deres, nanging ora ngolehake rejeki. ⁴Para wong kang nyepelekake angger-angger, iku padha ngalem marang wong duraka, nanging kang netepi angger-angger padha nglawan marang wong kang mangkono iku. ⁵Wong ala ora ngreti adil, nanging wong kang ngupaya marang Sang Yehuwah iku ngreti samubarang. ⁶Becik wong miskin kang watake resik, tinimbang wong culika, sanadyana sugih. ⁷Sapa kang netepi angger-angger iku anak kang pinter, nanging kang srawungan karo wong kang murka iku gawe isine bapakne. ⁸Sing sapa ngundhakake barang-darbeke srana dibathekake lan dianakake, iku nglumpukake kanggo wong-wong kang melasi para wong sekeng. ⁹Sing sapa ngenggokake kupinge emoh ngrungokake angger-angger, iku pandongane uga nistha. ¹⁰Sing sapa nasarake wong jujur marang dalan kang ala, iku bakal kacemplung ing luwangane dhewe, nanging wong kang ora duwe cacad bakal oleh warisan kabegjan. ¹¹Wong sugih rumangsa pinter, nanging wong miskin kang mawa budi niteni wong sugih mau. ¹²Samangsa wong bener menang, akeh kang ngalembana, nanging manawa wong duraka oleh pangwasa, akeh wong kang padha umpetan. ¹³Sing sapa ndhelikake panerake ora bakal begja, nanging kang ngakoni lan ngunduri iku oleh sih-mirma. ¹⁴Rahayu wong kang tansah wedi-asih marang Sang Yehuwah, nanging kang wangkot bakal tumiba ing bilai. ¹⁵Kayadene singa kang nggero utawa bruwang kang nubruk, iya kaya mangkono iku wong duraka kang nguwasani bangsa kang apes. ¹⁶Pemimpin kang cupet ing budi iku keras panindhese, nanging kang sengit marang bebathen kang ora absah iku dawa umure. ¹⁷Wong kang nanggung getihe wong liya, iku bakal terus digawa lumayu tekan ing luwanging kubur. Aja kokeman! ¹⁸Sing sapa lakune tanpa cacad, iku bakal kapitulungan, nanging kang plinthat-plinthut bakal tiba ing luwangan. ¹⁹Wong kang ngolah lemahe bakal wareg rejeki, nanging kang ngoyak sabarang kang tanpa guna iku bakal wareg kamlaratan. ²⁰Wong kena dipracaya iku kaluberan berkah, nanging wong kang kepengin enggal sugih, ora bakal luput ing paukuman. ²¹Mawang wong iku ora becik, ewadene ana wong kang nindakake panerak mung supaya oleh roti sairis. ²²Wong kang cethil ngarah enggal sugih, lan ora ngawruhi yen bakal ngalami kacingkrangan. ²³Sing sapa melehake marang wong, iku wekasane luwih disenengi, tinimbang kang duwe ilat kanggo ngonggrong. ²⁴Sing sapa ngrampas darbeke bapa utawa biyunge, mangka duwe pangira, manawa iku dudu panerak, wong iku dhewe dadi mitrane juru pangrusak. ²⁵Wong murka iku njalari grejegan, nanging sing sapa pracaya marang Pangeran Yehuwah iku nampani kaluberan. ²⁶Sing sapa ngandelake atine dhewe iku wong bodho, nanging wong kang lakune klawan kawicaksanan bakal slamet. ²⁷Sing sapa weweh marang wong miskin ora bakal kekurangan, nanging kang ngeremake mripate bakal kena ing ipat-ipat. ²⁸Manawa wong duraka oleh pangwasa, wong akeh padha umpetan, nanging samangsa tumpes, para wong bener mundhak akeh.