Wulang Bebasan 29

Prajanjian Lawas

¹Wong kang ngakokake githok, sanadyan wus diwelehake, iku bakal diremuk dadakan lan ora bisa dipulihake maneh. ²Samangsa cacahe wong bener mundhak akeh, rakyat bungah, nanging manawa wong duraka nyekel pangwasa, rakyat sambat. ³Wong kang tresna marang kawicaksanan, iku ndadekake bungahe bapakne, nanging kang srawungan karo wong wadon tuna-susila iku ngebreh-ebreh bandhane. ⁴Sarana kaadilan ratu anggone nyantosakake nagarane, nanging kang kakehan anggone narik pajeg ndadekake ambruke. ⁵Sing sapa ngonggrong-onggrong pepadhane, iku masang jiret ana ing ngarepe sikile. ⁶Wong kang ala kejiret dening panerake dhewe, nanging wong bener iku bakal bungah-bungah lan sukarena. ⁷Wong bener nyumurupi wewenange wong sekeng, nanging wong duraka padha ora ngreti. ⁸Wong ambek memoyok ngisruhake kutha, nanging wong wicaksana padha ngendhakake nepsu. ⁹Wong wicaksana manawa prakaran karo wong bodho, wong bodho mau ngamuk lan gumuyu, temah rame. ¹⁰Wong kang ngorong marang wutahing getih, padha sengit marang wong saleh, nanging wong jujur padha ngupaya kaslametane. ¹¹Wong gemblung nguja sakehe kanepsone, nanging wekasane wong wicaksana kang ngendhakake. ¹²Manawa wong kang mrentah ngrungokake tembung doracara, para punggawane padha dadi wong duraka. ¹³Wong miskin lan wong kang nindhes padha pethukan, sakaro-karone padha kapadhangake mripate dening Sang Yehuwah. ¹⁴Ratu kang ngadili wong sekeng klawan adil, iku dhampare lestari kukuh ing salawas-lawase. ¹⁵Gebug lan pameleh ngolehake kawicaksanan, nanging anak kang ditogake bae iku gawe wirange biyunge. ¹⁶Yen cacahe wong duraka mundhak, panerak iya saya akeh, nanging para wong bener bakal padha nyipati ambruke. ¹⁷Anakmu gulawenthahen, temah bakal ndadekake ayeming atimu, malah aweh kabungahan marang nyawamu. ¹⁸Manawa ora ana wangsit, rakyat dadi urakan, rahayu wong kang netepi angger-angger. ¹⁹Rewang ora bisa diperdi mung klawan tembung thok, marga sanadyana ngreti, nanging ora nindakake. ²⁰Kowe weruh wong kang gumampang ngetokake tetembungan; wong gemblung pangarep-arepe luwih akeh katimbang wong iku. ²¹Sing sapa nguja rewange wiwit enom, wekasane malah ndadekake rewang mau kaduk-wani. ²²Wong kang gampang nepsu nukulake tukar-padu, sarta wong brangasan akeh panerake. ²³Watek angkuh njalari asoring awak, nanging kang andhap-asor iku oleh pangalem. ²⁴Sing sapa nampani panduman saka maling, iku sengit marang awake. Wus krungu tumibaning ipat-ipat, nanging ora disumurupi. ²⁵Wedi marang wong, iku nggawa kala jiret, nanging sing sapa kumandel marang Pangeran Yehuwah iku kaayoman. ²⁶Akeh wong kang golek sih marang kang nyekel pangwasa, nanging kaadilan iku Sang Yehuwah. ²⁷Wong bodho iku nistha tumrap wong bener, lan kang jujur lakune iku jember tumrap wong duraka.