Wulang Bebasan 17

Prajanjian Lawas

¹Pilih roti garing sairis kanthi tentrem, tinimbang mangan daging saomah kanthi crah. ²Rewang kang mawa budi iku bisa ngereh marang anak kang mirangake, malah melu oleh warisan bebarengan karo para sadulure bocah iku. ³Kowi iku kanggo ngejer salaka lan prapen kanggo ngejer emas, nanging Pangeran Yehuwah kang ndadar ati. ⁴Wong kang nindakake piala nggatekake lambe duraka, lan wong cidra nilingake kupinge marang ilat kang gawe cilaka. ⁵Sing sapa nyampahi marang wong miskin iku ngala-ala marang Kang Nitahake, sarta kang bungah marga ana kacilakan iku mesthi bakal nampani paukuman. ⁶Makuthaning para wong tuwa iku anak-putune, lan kang minangka kaurmatane anak-anak iku para leluhure. ⁷Wong gemblung iku ora pantes nglairake tembung-tembung kang apik, mendahane maneh wong luhur ngucapake tembung cidra. ⁸Atur-atur iku tumrape kang ngaturi kaya sesotya adi, menyanga ngendi bae parane, tansah oleh kauntungan. ⁹Wong kang nasabi kaluputan iku ngupaya sih, nanging sing sapa ngudhal-udhal prakara iku misahake pamitran. ¹⁰Srengen sapisan tumrap wong kang mawa budi, rumasuke luwih jero tinimbang karo wong goblog digitik rambah ping satus. ¹¹Wong duraka iku mung tansah golek piala, nanging kongkonan kang tanpa welas bakal nekani wong mau. ¹²Milaur kepranggul bruwang wadon kang kelangan anake, tinimbang karo kepethuk wong gemblung klawan bodhone. ¹³Sing sapa males piala marang kabecikan, piala ora bakal sumingkir saka ing omahe. ¹⁴Miwiti grejegan iku kaya mbedhah bendungan, mulane mundura sadurunge wiwit grejegan. ¹⁵Mbenerake wong duraka lan ngluputake wong bener, iku karo-pisan nistha tumrap Pangeran Yehuwah. ¹⁶Apa gunane wong gemblung nggegem dhuwit kanggo tuku kawicaksanan, sabab wong iku tanpa budi? ¹⁷Mitra iku ing samangsa-mangsa ajeg bae katresnane, lan dadi sadulur ing sajroning kasusahan. ¹⁸Wong kang tanpa budi yaiku wong kang nganakake pasarujukan, kang saguh nanggung pepadhane. ¹⁹Wong kang dhemen grejegan iya seneng marang panerak, lan sing sapa mbecikake lawange iku ngupaya karusakan. ²⁰Wong kang atine cidra ora bakal nemu kabegjan, kang dursila ilate bakal tumiba ing bilai. ²¹Sing sapa duwe anak gemblung, iku prihatin, lan bapakne wong bodho sepi ing kabungahan. ²²Ati kang bingar iku minangka obat kang manjur, nanging ilanging semangat iku ngroposake balung. ²³Wong duraka nampani besel saka ing kanthong, kanggo ndhoyongake kaadilan. ²⁴Wawasane wong kang duwe pangreten iku tumuju marang kawicaksanan, nanging mripate wong gemblung klambrangan tekan ing pungkasane bumi. ²⁵Anak kang gemblung iku gawe laraning atine bapakne, lan prihatine biyunge. ²⁶Ndhendha wong bener iku tindak kang luput, lan nggitiki wong luhur iku uga ora patut. ²⁷Wong wasis iku bisa ngampet tembunge, sarta wong kang duwe kapinteran iku sareh ing budi. ²⁸Uga wong bodho manawa anteng iya bakal dikira wicaksana, lan manawa ngingkemake lambene iya dikira duwe kapinteran.