Wulang Bebasan 18

Prajanjian Lawas

¹Wong kang ndhewe, iku ngupaya pepenginane, saben panimbang njalari nepsune. ²Wong gemblung iku ora seneng marang pangreten, mung dhemen njereng isining atine. ³Samangsa duraka iku teka, tindak ngremehake uga teka ngetutake, sarta cacad iku dibarengi pamoyok. ⁴Tembunging cangkeme wong iku kaya banyu kang jero, nanging sumber kawicaksanan, iku kaya kali kang mili. ⁵Ora becik ngeloni wong duraka, kalawan nampik wong bener ana ing pangadilan. ⁶Lambene wong gemblung njalari pasulayan, sarta cangkeme bengak-bengok njaluk digitiki. ⁷Wong gemblung nemahi karusakan marga saka cangkeme, sarta lambene dadi kala tumrap nyawane. ⁸Tembunge wong mitenah iku kaya panganan kang enak-enak, kang lumebu ing sajroning ati. ⁹Wong kang kesed sajroning nindakake pagaweane, iku wus dadi sadulure juru pangrusak. ¹⁰Asmane Pangeran Yehuwah iku menara kang santosa, wong bener padha ngungsi mrono temah slamet. ¹¹Tumrape wong sugih kutha kang santosa iku raja-darbeke, dirasa kaya balowarti kang dhuwur. ¹²Lumuhur-luhur pepucuking karusakan, nanging andhap-asor iku margane kajen. ¹³Manawa wong mangsuli sadurunge ngrungokake, iku bodho sarta cacad. ¹⁴Kencenging ati marakake tahan nandhang sangsara, nanging sapa kang bisa mulihake semplahing ati? ¹⁵Atine wong pinter ngolehake kawasisan, lan kupinge wong wicaksana ngupaya kapinteran. ¹⁶Ganjaran ngomberake dalane wong, lan nglantarake marang ing ngarsane para wong luhur. ¹⁷Kang guneman dhisik ing sajrone para padu, kaya-kaya iku kang bener, nanging bareng ana wong liya kang teka, prakarane banjur dititipriksa. ¹⁸Tibane undhi mungkasi pepadon, sarta ngrampungake prakara ing antarane wong-wong kang nduweni pangwasa. ¹⁹Sadulur kang diserikake atine, luwih angel dicedhaki katimbang karo nyedhaki kutha kang santosa, lan crah iku kayadene slaraking gapurane beteng. ²⁰Wetenge wong iku diwaregi klawan asile cangkeme, lan diwaregi dening pametune lambene. ²¹Pati lan urip padha kawengku ing ilat, sapa kang seneng mratak-mratakake, iku mesthi mangan wohe. ²²Sapa kang oleh jodho iku nemu bab kang becik, sarta oleh sihe Sang Yehuwah. ²³Wong miskin memelas celathune, nanging wong sugih songol wangsulane. ²⁴Ana kanca kang marakake sangsara, nanging uga ana mitra kang rumakete ngungkuli sadulur.