Wulang Bebasan 16

Prajanjian Lawas

¹Manungsa bisa nimbang-nimbang ing sajroning ati, nanging wangsulane ilat iku asale saka Sang Yehuwah. ²Wong padha ngarani resik marang dalane, manut wawasane dhewe, nanging Pangeran Yehuwah kang ndadar ati. ³Sakehing panggawemu pasrahna marang Pangeran Yehuwah, temah sakehe rancanganmu bakal kelakon. ⁴Pangeran Yehuwah anggone nitahake samubarang iku kanthi tujuane dhewe-dhewe, malah wong duraka iku kapesthekake kanggo dinane bilai. ⁵Sing sapa lumuhur-luhur iku nistha tumraping Pangeran Yehuwah, sanyata, wong iku ora bakal mlesed saka ing paukuman. ⁶Katresnan lan kasetyan iku njalari dosa kaapura, sarta wedi-asih marang Sang Yehuwah iku margane wong ngedohi piala. ⁷Manawa ana wong kang lakune ndadekake keparenge Sang Yehuwah, iku dalasan satrune iya dirukunake karo wong mau. ⁸Luwih becik pametu sathithik klawan kabeneran, tinimbang pametu akeh tanpa kaadilan. ⁹Atine manungsa ngrasak-rasakake dalane, nanging Pangeran Yehuwah kang ngenerake lakune. ¹⁰Putusan kang saka ing Gusti Allah, iku ana ing lathining ratu, manawa anggone ngadili lesane ora tumindak kliru. ¹¹Timbangan lan traju kang patitis iku kagungane Pangeran Yehuwah, lan sakehe bandhul-timbangan ing kanthong iku damelane. ¹²Nistha ing ngatase raja yen nindakake duraka, dene kang nyantosakake dhampare iku kabeneran. ¹³Lambe kang nglairake kabeneran iku ndadekake keparenge Sang Prabu, sarta panjenengane ngasihi wong kang tembung-tembunge jujur. ¹⁴Dukaning ratu iku dutaning pati, mangka wong wicaksana ngendhakake bebendune. ¹⁵Pasuryaning ratu kang sumunar iku njalari urip, lan kabecikane kaya mendhunge udan ing mangsa semi. ¹⁶Oleh kawicaksanan iku pranyata banget ngluwihi oleh mas, lan oleh pangreten banget ngungkuli oleh salaka. ¹⁷Ngedohi piala iku dalane wong jujur, sing sapa rumeksa marang tindake iku ngreksa nyawane. ¹⁸Kumenthus iku pepucuking karusakan, lan gumunggung iku pucuking ambruk. ¹⁹Becik ngesorake dhiri nunggal karo para wong andhap-asor, tinimbang karo ngedum rayahan ana ing tengahe wong gumunggung. ²⁰Sing sapa nggatekake pangandika bakal nemu becik, sarta rahayu wong kang kumandel marang Sang Yehuwah. ²¹Wong wicaksana iku diarani duwe pangreten, lan tembung manis iku luwih bisa ngyakinake. ²²Kapinteran iku sumbering urip tumrap kang nduweni, wong bodho disiksa dening bodhone. ²³Atine wong wicaksana minterake cangkeme, lan marakake lambene luwih bisa ngyakinake. ²⁴Tetembungan kang sedhep iku kaya tala madu, rasane legi tumrap ing ati lan dadi tamba balung. ²⁵Ana dalan kang dikira bener dening wong, mangka pungkasane anjog marang pati. ²⁶Rasa luwe iku nyambut gawe kanggo si buruh, amarga cangkeme kang meksa wong iku. ²⁷Wong kang tanpa guna ndhudhuk luwang piala, sarta ing lambene kaya-kaya ana geni kang nggosongake. ²⁸Wong kang culika marakake grejegan, sarta wong kang mitenah iku misahake mitra kenthel. ²⁹Wong kang ambek siya nasarake pepadhane, lan nuntun marang dalan kang ora bener. ³⁰Sing sapa ngeremake mripate iku ngrancang kadursilan, kang ngingkemake lambene iku wus nglakoni piala. ³¹Rambut uwanen iku makutha kang endah, kang tinemu ana ing dalaning kabeneran. ³²Wong kang sabar iku ngluwihi pahlawan, wong kang bisa ngereh awake, iku ngluwihi wong kang bisa ngrayud nagara. ³³Undhi kabuwang ing pangkon, nanging sakehing putusane iku saka Sang Yehuwah.