Wulang Bebasan 15

Prajanjian Lawas

¹Wangsulan kang sareh nglejarake nepsu, nanging tembung sengak nuwuhake kanepson. ²Ilate wong wicaksana nglairake kawasisan, nanging cangkeme wong gemblung ngluberake kabodhoan. ³Tingale Pangeran Yehuwah iku nyrambahi ing saenggon-enggon, nguningani wong ala lan wong becik. ⁴Ilat kang sareh iku wit panguripan, nanging ilat cidra gawe tatuning ati. ⁵Wong bodho nampik pamerdine bapakne, nanging kang gelem nampani pameleh iku wicaksana. ⁶Ing omahe wong bener ana raja-brana akeh, nanging pituwase wong duraka iku nekakake karusakan. ⁷Lambene wong wicaksana nyebar kawruh, nanging atine wong gemblung iku ora jujur. ⁸Kurban sesaosane wong duraka iku jember ana ing ngarsane Sang Yehuwah, nanging pandongane wong temen ndadekake keparenge. ⁹Dalane wong duraka iku jember ana ing ngarsane Sang Yehuwah, nanging wong kang ngupaya kabeneran iku dikasihi. ¹⁰Wong kang nyleweng saka dalan kang bener oleh pamerdi kang keras, dene sing sengit marang pameleh bakal mati. ¹¹Jagading wong mati lan karusakan iku ora kaling-kalingan ana ing tingale Sang Yehuwah, mendahane maneh atine para anake manungsa. ¹²Wong ambek memoyok emoh diwelehake, iya ora gelem marani wong wicaksana. ¹³Ati seneng mbingarake polatan, nanging ati kang sedhih ngendhokake semangat. ¹⁴Atine wong piter ngupaya kawruh, nanging cangkeme wong gemblung ribut karo kabodhoane. ¹⁵Wong kang nandhang kasusahan iku dinane ala kabeh, nanging atine wong seneng iku prasasat pista ajegan. ¹⁶Luwih becik barang sathithik kang dikantheni wedi-asih marang Pangeran Yehuwah, tinimbang karo kasugihan akeh kang dikantheni sumelang. ¹⁷Luwih becik jangan sapiring kanthi katresnan, tinimbang karo sapi lemu kang klawan sesengitan. ¹⁸Wong brangasan marakake grejegan, nanging wong sabar ngendhakake para padu. ¹⁹Dalane wong kesed iku kayadene pager eri, nanging dalane wong jujur iku rata. ²⁰Anak kang wicaksana ndadekake bungahe bapakne, nanging wong kang gemblung ngremehake biyunge. ²¹Kabodhoan iku dadi kasenengane wong kang tanpa budi, nanging wong pinter mlaku ana ing dalan kang bener. ²²Rancangan bakal ora kelakon, manawa tanpa tetimbangan, nanging bakal kaleksanan manawa dikantheni juru pirembug akeh. ²³Wong bakal bungah marga wangsulan kang kelair, lan iba becike tembung kang patitis ing wektu kang cocog. ²⁴Dalaning uripe wong mawa budi iku ngener mandhuwur, supaya bisa ngedohi jagading wong mati kang ana ing ngisor. ²⁵Omahe wong gumunggung bakal dijugrugake dening Pangeran Yehuwah, nanging watese palemahane randha iku ditetepake. ²⁶Rancangane wong ala iku kanisthan tumrape Sang Yehuwah, nanging tetembungan kang manis iku kaanggep suci. ²⁷Sapa kang murka marang kauntungan peteng iku ngisruhake brayate dhewe, nanging kang sengit marang besel iku bakal urip. ²⁸Atine wong bener nimbang-nimbang wangsulane, nanging cangkeme wong duraka mbludag piala. ²⁹Pangeran Yehuwah iku adoh saka wong duraka, nanging pandongane wong bener dipiyarsakake. ³⁰Sumunaring mripat mbungahake ati, sarta pawarta kang becik nyegerake balung. ³¹Wong kang nilingake pameleh kang marakake urip, iku bakal manggon ana ing tengahe para wong wicaksana. ³²Sing sapa nglirwakake pamerdi iku mbuwang awake dhewe, nanging kang ngrungokake pameleh iku oleh kawasisan. ³³Wedi-asih marang Sang Yehuwah iku pamerdi kang nuntun marang kawicaksanan, lan andhap-asor iku bebukaning kajen.