Wulang Bebasan 13

Prajanjian Lawas

¹Anak kang wicaksana ngrungokake marang pamerdine bapakne nanging wong ambek memoyok ora ngrewes marang pameleh. ²Wong iku mesthi mangan kang becik saka tembunge, nanging karepe wong cidra iku awujud tindak panganiaya. ³Wong kang njaga cangkeme, iku ngreksa nyawane, sapa kang crawak, iku bakal katempuh ing karusakan. ⁴Atine wong kesed iku kebak pepenginan, nanging tanpa guna, balik atine wong sregep iku kaparingan kaluberan. ⁵Wong kang bener iku sengit marang goroh, nanging wong duraka iku gawe wirang lan gawe alane awake dhewe. ⁶Wong kang lakune saleh iku kareksa dening kabenerane, nanging kang gawe dosa digawe sangsara dening durakane. ⁷Ana wong kang sumugih-sugih, nanging ora duwe apa-apa, ana uga kang ethok-ethok miskin, mangka bandhane akeh. ⁸Kasugihan iku kanggo nebus nyawane wong, nanging wong miskin ora bakal krungu pangancam. ⁹Pepadhange wong bener iku sumorot gumebyar, nanging damare wong duraka bakal mati. ¹⁰Ambek kumingsun iku mung marakake grejegan, nanging wong kang ngrungokake pitutur kadunungan kawicaksanan. ¹¹Bandha kang gampang olehe, mesthi bakal suda, nanging wong kang tlaten nglumpukake saka sathithik, bakal dadi sugih. ¹²Pangarep-arep kang kasumenekake, gawe sedhihing ati, nanging pepenginan kang katutugan iku wit panguripan. ¹³Sing sapa ngremehake pangandika, iku bakal nanggung akibate, nanging sapa kang manut marang prentah, iku bakal tampa piwales. ¹⁴Piwulange wong wicaksana iku sumbering urip, ndadekake wong ora kena ing kalaning pati. ¹⁵Budi kang utama ngolehake sih, nanging dalane wong cidra iku ndadekake cilakaning wong iku. ¹⁶Wong kang prayitna tumindak kanthi kawasisan, nanging wong bodho ngetokake bodhone. ¹⁷Utusan kang duraka iku njalari cilaka, nanging duta kang setya nekakake kuwarasan. ¹⁸Kamlaratan lan pamoyok iku bakal nempuh marang wong kang nglirwakake marang pamerdi, nanging sing sapa nampani pameleh iku kajen. ¹⁹Pepenginan kang katutugan iku nyenengake ati, nanging wong gemblung ora gelem ninggal piala. ²⁰Sapa kang srawungan karo wong wicaksana, dadi wicaksana, nanging sapa kang kekancan karo wong gemblung iku nemu sangsara. ²¹Wong dosa diburu ing bilai, nanging wong bener iku diwales kabegjan dening Panjenengane. ²²Wong becik ninggali warisan marang anak-putune, nanging barang darbeke wong dosa iku dicadhangake kanggo wong bener. ²³Tegale wong miskin metokake pangan akeh, nanging ana kang ilang marga ora ana kaadilan. ²⁴Sapa kang ora migunakake gitik, iku sengit marang anake, mangka kang asih marang anake iku aweh pamerdi ing kalamangsane. ²⁵Wong bener mangan nganti wareg, nanging wetenge wong duraka ngrasakake kekurangan.