Jabur 49 (Mazmur 49)

Prajanjian Lawas

Kabegjan kang tanpa guna

¹Kanggo lurah pasindhen.
Saka bani Korakh. Masmur. ²He sakehing para bangsa, padha ngrungokna, he sakehing wong ing donya, padha nilingna; ³para wong cilik lan wong gedhe, para wong sugih lan wong mlarat sakabehe! ⁴Cangkemku bakal nglairake kawicaksanan, kang dipikir-pikir dening atiku iku pangreten. ⁵Aku bakal nilingake marang bebasan, tuwin bakal ngandharake paribasanku kalawan ngunekake clempung! ⁶Yagene kok aku nganti wedi marang dinaning karubedan, rikala aku kinepung ing pialane wong kang padha ngoyak-oyak aku, ⁷wong-wong kang padha ngendel-endelake raja-branane, lan umuk marga saka kehing bandhane? ⁸Ora ana wong siji-sijia bae kang bisa ngluwari awake dhewe, utawa ngaturi tebusan marang Gusti Allah minangka liruning nyawane. ⁹Amarga kelarangen regane pangluwaraning nyawane, lan ora nyukupi ing salawase, ¹⁰supaya lestari urip ing sateruse, lan ora ndeleng luwanganing kuburan. ¹¹Sanyatane, bakal kinawruhan: para wong kang wicaksana padha mati, para wong bodho lan tanpa budi padha mati bareng, lan bandhane ditinggalake marang wong liya. ¹²Kubure iku dadi omahe ing salawase, dienggoni nganti turun-tumurun, pategalan-pategalan dianggep dadi duweke. ¹³Nanging wong iku gedhea kaluhurane, iya ora lestari uripe, mung padha kaya kewan kang dipateni. ¹⁴Kaya mangkono iku kaanane wong kang ngendelake awake dhewe, sarta patine wong kang seneng marang tembunge dhewe. (Selah) ¹⁵Kaya wedhus anggone padha lumebu marang ing jagading wong mati, pati kang dadi pangone; padha terus tumurun marang ing kuburan, awake ajur mumur, jagading wong mati kang dadi papan padunungane. ¹⁶Nanging nyawaku bakal diluwari dening Gusti Allah, saka ing cengkeremaning jagade wong mati, amarga Panjenengane bakal mundhut aku. (Selah) ¹⁷Aja sumelang, manawa ana wong sangsaya sugih, sarta sangsaya wuwuh kamuktene ana ing omahe, ¹⁸amarga rikala matine kabeh iku ora bakal digawa, kamuktene ora bakal ngetutake dheweke. ¹⁹Sanadyan sajroning uripe ngarani awake dhewe iku begja, lan dialem dening wong marga anggone mbeciki awake dhewe, ²⁰ewadene bakal padha marani para leluhure, kang ora bakal ndeleng pepadhang ing sateruse. ²¹Manungsa kang kadunungan kamulyan akeh, manawa ora duwe kawruh, iku kena dipadhakake kewan kang disembeleh.