Jabur 47 (Mazmur 47)

Prajanjian Lawas

Gusti Allah, Ratuning salumahing bumi

¹Kanggo lurah pasindhen.
Saka bani Korakh. Masmur. ²He para bangsa kabeh, padha keplok-keploka, padha methuka Gusti Allah kalawan surak-surak! ³Awit Pangeran Yehuwah Kang Mahaluhur iku nggegirisi, sarta jumeneng Ratu Agung ana ing salumahing bumi. ⁴Para bangsa padha ditelukake marang kita, sarta para suku bangsa padha disorake ana ing tlapakan kita. ⁵Kita padha kapilihake tanah-pusaka kita, kang digung-gungake dening Rama Yakub, kekasihe. (Selah) ⁶Gusti Allah wus sumengka ingiring ing surak rame, iya Sang Yehuwah iku sumengka kalawan kairing ing swaraning kalasangka. ⁷Gusti Allah padha saosana kekidungan masmur, padha saosana kekidungan masmur. padha ngidunga masmur kagem ratu kita, padha ngidunga masmur! ⁸Amarga Gusti Allah iku Ratu ing salumahing bumi, padha ngidunga masmur, kidung piwulang! ⁹Gusti Allah iku ngratoni para bangsa, sarta lenggah ing dhampare kang suci. ¹⁰Para panggedhening bangsa-bangsa padha ngumpul, kang padha dadi umate Allahe Rama Abraham. Sabab tameng-tamenging bumi iku kagungane Gusti Allah, Panjenengane iku banget anggone kaluhurake.