Jabur 46 (Mazmur 46)

Prajanjian Lawas

Gusti Allah iku kutha beteng kita

¹Kanggo lurah pasindhen.
Saka bani Korakh. Lagune: Alamot. Kidungan. ²Gusti Allah iku dadi papan pangayoman lan karosan kita, nyata banget kang mitulungi sajroning karubedan. ³Mulane kita ora bakal miris, sanadyan bumi ngantia ngalih panggonan, tuwin gunung-gunung padha gonjing ana ing telenging segara; ⁴sanadyan gumuruh sarta banyune munthuk, sarta sanadyan gunung padha horeg marga saka molak-maliking alun. (Selah) ⁵Ana bengawan kang iline mbungahake kuthaning Allah, padalemane Kang Mahaluhur. ⁶Gusti Allah ana ing kono, mula ora bakal gonjang-ganjing, sarta bakal dipitulungi dening Gusti Allah ing wayah bangun esuk. ⁷Para bangsa padha geger, sakehing karajan padha gonjing, Panjenengane ngedalake swarane, bumi temah ajur mumur. ⁸Pangeran Yehuwah Gustining kang sarwa dumadi nunggil karo kita, Allahe Rama Yakub iku dadi beteng kita. (Selah) ⁹Mara padha lungaa, sawangen pakaryane Sang Yehuwah, kang nuwuhake tetumpesan ana ing bumi, ¹⁰kang ngendhakake peperangan nganti tumeka ing pungkasaning bumi, kang mutung gandhewa sarta mapakake tumbak, kang ngobongi kareta perang kalawan geni. ¹¹“Menenga lan ngretia, manawa Ingsun iku Allah! Ingsun kaluhurake ana ing tengahing para bangsa, linuhurake ana ing bumi!” ¹²Pangeran Yehuwah Gustining kang sarwa dumadi nunggil karo kita, Allahe Rama Yakub iku beteng kita. (Selah)