Wulang Bebasan 11

Prajanjian Lawas

¹Traju kang cidra iku kasengitan dening Sang Yehuwah, nanging watu timbangan kang trep ndadekake keparenge. ²Samangsa piangkuh teka, pamoyok uga nututi, nanging kawicaksanan dumunung ana ing wong kang lembah manah. ³Wong kang jujur iku katuntun dening katemenane, nanging wong cidra iku dirusak dening culikane. ⁴Samangsa bebendu teka, kasugihan ora migunani, nanging kabeneran ngluwari saka ing pati. ⁵Dalane wong mursid dirata dening kabenerane, nanging wong duraka tiba marga saka durakane. ⁶Wong kang jujur kapitulungan dening kabenerane, nanging wong cidra iku kejiret dening hawa-nepsune. ⁷Pangarep-arepe wong duraka gagal nalika dina patine, nanging pangajape wong ala bakal tanpa guna. ⁸Wong bener kaentasake saka ing karubedan, wong duraka kang banjur nggenteni. ⁹Wong duraka ngrusak pepadhane srana cangkeme, nanging wong bener kapitulungan dening kawruhe. ¹⁰Kabegjane wong mursid, ndadekake kabungahane wong sakutha, lan samangsa wong duraka tumpes, wong padha rame surak-surak. ¹¹Berkahe wong jujur ndadekake mekaring kutha, nanging cangkeme wong duraka njalari gempure. ¹²Sing sapa ngremehake pepadhane iku tanpa budi, nanging wong kang pinter iku meneng bae. ¹³Sing sapa nenacad, iku ngeler wewadi, nanging wong setya nutupi prakara. ¹⁴Yen tanpa pemimpin, bangsa ambruk, nanging manawa juru pirembug akeh banjur ana katentreman. ¹⁵Sing sapa nanggung wong liya kang durung diwanuhi, iku bakal sangsara banget, nanging wong kang sengit marang tanggung jawab, iku slamet. ¹⁶Wong wadon kang becik atine bakal kajen, dene wong kang nindhes iku oleh kasugihan. ¹⁷Wong kang ambek darma mbeciki awake dhewe, nanging kang ambek siya iku niksa awake dhewe. ¹⁸Wong duraka oleh bebathen kang muspra, nanging sing sapa nyebar kabeneran oleh ganjaran kang tetep. ¹⁹Sing sapa nggondheli kabeneran kang sejati iku ngener marang urip, nanging sapa kang mburu piala iku marani pati. ²⁰Wong kang atine culika, iku nistha ana ing ngarsane Pangeran Yehuwah, nanging para wong kang tanpa cacad, ndadekake keparenge. ²¹Sanyata, wong ala mesthi tampa ukuman, nanging turune wong bener bakal kapitulungan. ²²Kayadene anting-anting emas ana ing congoring babi, iya kaya mangkono iku wong wadon ayu kang ora susila. ²³Pangarep-arepe wong bener nekakake kabegjan, nanging pangarep-arepe wong duraka nekakake bebendu. ²⁴Ana kang ngawut-awut bandhane, nanging saya sugih, lan ana kang kumet banget, ewasamono tansah kekurangan. ²⁵Sing sapa kerep andum berkah, bakal nampani kaluberan, sing sapa aweh ngombe, bakal diwenehi ngombe. ²⁶Sing sapa ndhelikake gandum, mesthi diunek-unekake ing wong nanging wong kang nempurake gandum, sirahe bakal katekan berkah. ²⁷Sing sapa ngupaya kabecikan, iku ngudi supaya disenengi ing wong, nanging kang ngarah marang piala, bakal ketaman ing piala. ²⁸Sing sapa ngandelake marang kasugihane bakal ambruk, nanging wong bener bakal semi kaya godhong enom. ²⁹Sing sapa ngisruhake brayate, bakal oleh angin, wong bodho bakal dadi bature wong wicaksana. ³⁰Pituwase wong bener iku wit panguripan, sarta sapa kang wicaksana iku bisa narik atine wong. ³¹Manawa wong bener oleh piwales ana ing donya, mendahane maneh wong duraka lan wong dosa!