Jabur 79 (Mazmur 79)

Prajanjian Lawas

Pandongane umat kang kaancam ing bebaya

¹Masmur anggitane Asaf.
Dhuh Allah, bangsa sanes sampun sami lumebet dhateng ing tanah kagungan Paduka, sami najisaken padaleman Paduka ingkang suci, Yerusalem dipun dadosaken jugrugan. ²Mayitipun para abdi Paduka dipun pakakaken dhateng peksi-peksi ing awang-awang, dagingipun para kekasih Paduka dipun pakakaken dhateng sato ing ara-ara. ³Rahipun umat Paduka dipun wutahaken kadosdene toya, wonten ing sakubenging Yerusalem sarta boten wonten ingkang ngubur. ⁴Kawula sami dados cacadanipun para tangga-tepalih kawula, lan dados pepoyokan miwah cacampahanipun tiyang ingkang manggen ing sakubeng kawula. ⁵Dhuh Yehuwah, ngantos pinten dangunipun anggen Paduka tansah paring bebendu Paduka, saha bentering panggalih Paduka anggenipun mulad-mulad kados latu? ⁶Bebendu Paduka mugi kaesokna dhateng para bangsa ingkang boten sami tepang kaliyan Paduka, inggih dhateng sakathahing karajan ingkang boten nyebut asma Paduka; ⁷amargi sampun sami mangsa Yakub ngantos telas, griyanipun dipun risak. ⁸Paduka mugi sampun ngantos ndhawahaken kalepatanipun para leluhur kawula dhumateng kawula sadaya; kawula mugi enggal kadhawahana ing sih-rahmat Paduka, awitdene kawula sampun sami ringkih sanget. ⁹Dhuh Allah, ingkang mengku karahayon kawula, kawula mugi sami Paduka paringi pitulungan margi saking kaluhuraning asma Paduka. Kawula mugi sami kaentasna saha kaapuntena dosa kawula margi saking asma Paduka. ¹⁰Punapaa dene bangsa sanes ngantos sami ngucap makaten: “Allahe wong iku ana ing ngendi?” Pamalesing rahipun para abdi Paduka ingkang sampun kawutahaken, mugi kasumerepana dening bangsa-bangsa sanes wonten ing ngajeng kawula sedaya. ¹¹Pasambatipun para tiyang ingkang kinunjara mugi sageda sumengka dhateng ing ngarsa Paduka; tiyang ingkang sami katetepaken kaukum pejah, mugi sami Paduka parengaken gesang laras kaliyan asta Paduka ingkang agung. ¹²Saha para tangga kawula mugi sami kadhawahana piwales tikel pitu, amargi anggenipun sami memada dhumateng Paduka, dhuh Pangeran. ¹³Kawula sadaya punika, umat Paduka, inggih pepanthan menda ngen-ngenan Paduka, badhe lajeng sami ngaturaken panuwun dhumateng Paduka ing salaminipun, saha pepujian ingkang tumuju dhumateng Paduka badhe sami kawula wartosaken ngantos turun-tumurun.