Jabur 141 (Mazmur 141)

Prajanjian Lawas

Pandonga ing sajroning panyoba

¹Masmur anggitane Prabu Dawud.
Dhuh Yehuwah, kawula nyebut dhumateng Paduka, kawula mugi enggal Paduka rawuhi, mugi nilingaken dhateng swanten kawula samangsa kawula sesambat dhumateng Paduka. ²Pandonga kawula mugi dadosa kados kurban dupa arum kagem Paduka, saha tangan kawula ingkang kawula ulukaken dadosa kados pisungsung kurban ing wanci sonten. ³Dhuh Yehuwah, Paduka mugi karsaa ngawat-awati cangkem kawula, korining lambe kawula mugi Paduka jagi. ⁴Manah kawula mugi sampun Paduka eneraken dhateng piawon, supados sampun ngantos nindakaken pandamel ingkang duraka, sesarengan kaliyan tiyang ingkang nglampahi piawon, sarta kawula sampun ngantos ngraosaken tetedhanipun ingkang eca-eca. ⁵Tiyang mursid kajengipun nggebag saha ngukum kawula, punika katresnan; nanging lisahipun tiyang duraka sampun ngantos ngrengga sirah kawula. Saestu kawula tansah ndedonga nglawan pandamelipun awon. ⁶Manawi tiyang-tiyang wau kapasrahaken dhateng para hakimipun, temtu badhe mireng, bilih tembung kawula punika ngresepaken. ⁷Kadosdene sela ingkang dipun sigar lan dipun remuk wonten ing siti, makaten ugi balung-balungipun sami pating slebar wonten ing cangkeming jagadipun tiyang pejah. ⁸Nanging, dhuh Allah, Gusti kawula, mripat kawula tumenga dhateng Paduka, kawula ngungsi dhateng Paduka, Paduka sampun ngantos mbanting kawula. ⁹Paduka mugi karsaa ngayomi kawula sampun ngantos kenging ing jiret, ingkang kangge masangi kawula, saha ing kalanipun tiyang ingkang nindakaken piawon. ¹⁰Tiyang duraka sami badhe dhawah sesarengan ing jaringipun piyambak, nanging kawula saged ngoncati.