Jabur 11 (Mazmur 11)

Prajanjian Lawas

Sang Yehuwah iku jumeneng dadi pangayoman

¹Kanggo lurah pasindhen. Anggitane Prabu Dawud.
Aku ngayom marang Sang Yehuwah, kepriye dene kowe padha wani kandha marang aku: “Mabura menyang gunung kaya manuk!” ²Awit delengen, wong duraka padha menthang gandhewa, panahe dietrapake ing sendheng, sumedya dilepasake marang wong kang burus atine ana ing panggonan kang peteng. ³Samangsa tetalese padha dibubrahi, wong mursid iku bisa nindakake apa? ⁴Sang Yehuwah ana ing padalemane kang suci; Sang Yehuwah dhampare ana ing swarga; tingale maspadakake, kedheping tingale niti-priksa anaking manungsa. ⁵Sang Yehuwah ndadar wong mursid lan wong duraka, lan gething marang wong duraka, kang seneng tumindak keras. ⁶Wong duraka padha diudani areng mengangah lan welirang; angin kang nggesengake ngebaki tuwunge. ⁷Amarga Sang Yehuwah iku adil; remen marang kaadilan: wong kang burus atine bakal nyawang wedanane.