Jabur 10 (Mazmur 10)

Prajanjian Lawas

¹Dhuh Yehuwah, punapaa dene Paduka jumeneng wonten ing katebihan, sarta umpetan ing wekdal karupekan? ²Amargi gumunggungipun tiyang duraka sanget-sanget anggenipun mbebujeng para tiyang ingkang katindhes. Mugi-mugi tiyang duraka punika ketamana ing kekajenganipun awon ingkang karantam. ³Awit tiyang duraka punika ngegung-egungaken pepenginaning manahipun, lan tiyang kethaha punika nyupatani lan ngawon-awon Sang Yehuwah. ⁴Tiyang duraka wicanten kaliyan nyungiraken irungipun: “Gusti Allah rak ora bakal nuntut!” sadaya gagasanipun mungel: “Ora ana Allah.” ⁵Salampah-lampahipun tansah kasil, pangadilan Paduka kinggilen tumrap piyambakipun; sadaya ingkang nglawan dipun remehaken. ⁶Manahipun mosik makaten: “Aku ora bakal gograg, aku ora bakal tinempuh ing bilai nganti turun-tumurun.” ⁷Cangkemipun kebak ipat-ipat lan cidra sarta panyikara, ilatipun isi piawon lan panyiksa. ⁸Tiyang wau ngindhik-indhik wonten ing gubug-gubug, wonten ing pandhelikan mejahi tiyang ingkang boten lepat, mripatipun ngindhik tiyang ingkang apes. ⁹Wonten ing pangumpetan ngulat-ulataken, kados singa wonten ing gegrumbulan; ngindhik-indhik sumedya nubruk tiyang ingkang kesrakat, kagered dhateng ing jaringipun. ¹⁰Mendhak, ndhekem, para tiyang ringkih lajeng sami dhumawah ing cengkeremaning kukunipun ingkang kiyat. ¹¹Tiyang wau mosik ing salebeting manahipun: “Gusti Allah kalepyan, wedanane ditutupi, mesthi bakal ora pirsa ing sateruse.” ¹²Dhuh Yehuwah, Paduka mugi karsaa jumeneng. Dhuh Allah mugi karsaa mulungaken asta Paduka, sampun ngantos kesupen dhateng tiyang ingkang kesrakat. ¹³Punapaa dene tiyang duraka nyenyamah Gusti Allah, kaliyan mosik ing salebeting manahipun: “Gusti Allah rak ora nuntut.” ¹⁴Paduka pancen mirsa, awit Paduka nguningani kasisahan tuwin sakiting manah, Paduka pundhut wonten ing asta Paduka piyambak, tiyang apes sumendhe ing Paduka, Paduka punika ingkang mitulungi lare lola. ¹⁵Tanganipun tiyang duraka saha tiyang awon mugi Paduka tugel, durakanipun mugi Paduka cuthati, ngantos Paduka boten manggih malih. ¹⁶Sang Yehuwah jumeneng Raja ing sateruse lan ing salawase. Bangsa-bangsa padha sirna saka ing tanah kagungane. ¹⁷Dhuh Yehuwah, pepenginanipun para tiyang ingkang katindhes sampun Paduka pirengaken. Manahipun Paduka santosakaken, talingan Paduka tumiling, ¹⁸prelu paring kaleresan dhateng lare lola saha tiyang ingkang katindhes, supados sampun ngantos wonten manungsa ing bumi malih ingkang damel giris.