Yesaya 13

Prajanjian Lawas

PAUKUMAN TUMRAP PARA BANGSA

Wangsit kang tumuju marang Babil

¹Wangsit kang tumuju marang Babil kang kaparingake marang Nabi Yesaya, putrane Sang Amos. ²Masanga gendera ana ing gunung kang gundhul, nguwuh-uwuha marang para wong iku kalawan swara sora; ngawe-awea supaya iku padha lumebu ing gapura-gapurane para wong luhur! ³Ingsun iki wus paring dhawuh marang para wong kang Sunsucekake, wus nimbali para wongingSun kang prakosa supaya matrapi paukumaning bebenduningSun, marang para wongingSun, kang padha suka-suka lan gumunggung. ⁴Ana swara rame ing gunung-gunung, kaya swaraning kumpulaning wong kang akeh cacahe! Swara gumuruhing karajan-karajan, lan bangsa-bangsa kang padha nglumpuk! Pangeran Yehuwah, Gustine sarwa tumitah lagi niti-priksa wadya-bala perang. ⁵Iku padha teka saka ing nagara kang adoh, malah saka ing poncoting langit, yaiku Sang Yehuwah lan kang nibakake dedukane arep padha ngrusak saindenging bumi. ⁶Padha ngadhuh-adhuha, sabab dinane Sang Yehuwah wus cedhak, tekane iku kayadene pangrusak saka Kang Mahakwasa. ⁷Awit saka iku sakehing tangan bakal dadi lemes, lan atine saben manungsa bakal luluh, ⁸sarta wong-wong bakal padha kaget. Lara mules lan lara nguwat bakal tumempuh marang wong-wong mau, padha ngolang-ngaling kaya wong wadon nglarani. Bakal padha pandeng-pandengan kalawan kaebatan, raine padha kaya wong kang lara kadhemen. ⁹Dinane Sang Yehuwah pranyata rawuh tanpa welas, kalawan bebendu lan deduka kang mulad-mulad, arep damel sepi mamringing bumi arep nyirnakake wong-wong ing kono kang padha agawe dosa. ¹⁰Sabab lintang-lintang lan golongane ing langit bakal ora padha nyunarake cahyane; srengenge bakal dadi peteng nalika mlethek, lan rembulan ora bakal nyorotake sunare. ¹¹Ingsun bakal males pialane donya, lan kaluputane wong duraka; gumunggunging wong-wong kang kumawani bakal Sunuwisi, sarta kumlungkunge para wong ambek siya bakal Sunendhakake. ¹²Ingsun bakal damel aranging wong ngungkuli emas tuwa, lan aranging manungsa ngungkuli emas Ofir. ¹³Mulane Ingsun bakal damel gumetering langit, lan bumi bakal gonjing ngalih saka ing panggonane, yaiku ing wektu bebendune Sang Yehuwah, Gustine sarwa tumitah, lan ing dina dedukane kang mulad-mulad. ¹⁴Kayadene kidang kang kaoyak-oyak lan kayadene wedhus kang ora diengon, kaya mangkono wong-wong bakal padha noleh marang bangsane dhewe-dhewe, lan padha lumayu marang nagarane dhewe-dhewe. ¹⁵Saben wong kecandhak bakal disuduk, lan saben wong kang kecekel bakal ambruk mati dening pedhang. ¹⁶Bayi-bayine bakal padha karemuk ana ing ngarepe, omah-omahe bakal padha karampog lan bojo-bojone bakal padha diwori turu. ¹⁷Lah Ingsun nglurugake wong Madai nglawan marang wong-wong mau, wong-wong kang ora padha mreduli marang salaka lan ora seneng marang emas. ¹⁸Panah-panahe bakal nembus para wong enom; wong-wong mau padha ora bakal welas marang wohing wetengan, lan ora padha welas marang bocah-bocah. ¹⁹Lan Babil, kang dadi kaendahaning para karajan, rerengganing wong Kasdim kang linuwih, bakal padha kaya Sodom lan Gomora yaiku samangsa padha kaobrak-abrik dening Gusti Allah: ²⁰ing sateruse bakal ora ana wonge, lan ora ana kang ngenggoni nganti turun-tumurun; wong Arab ora bakal ngedegake tarub ana ing kono, lan para pangon ora bakal ngolehake kewane padha mlegung ana ing kono, ²¹dene kang bakal mlegung ing kono yaiku kewan ing ara-ara samun, lan omah-omahe bakal kebak manuk beluk, manuk-manuk unta kang bakal padha manggon ing kono, lan jim-jim kang padha lincak-lincak; ²²asu alas bakal padha mbaung ana ing kadhaton-kadhatone, tuwin asu ajag ana ing kraton-kratoning kasenengan. Wektune bakal enggal teka, sarta dina-dinane ora bakal diulur.