1Pangandikane Sang Yehuwah marang Nabi Yeremia: 2“Mangkene pangandikane Sang Yehuwah, Gusti Allahe Israel: Sakehe pangandika kang Sundhawuhake marang sira iku tulisen ana ing buku. 3Sabab lah, bakal tumeka ing wektune, – mangkono pangandikane Sang Yehuwah –, Ingsun bakal mulihake kaanane umatingSun Israel lan Yehuda – pangandikane Sang Yehuwah – lan Ingsun bakal mbalekake para wong iku menyang ing tanah kang wus Sunparingake marang para leluhure lan bakal ndarbeni iku.” 4Iki pangandikane kang didhawuhake dening Sang Yehuwah bab Israel lan Yehuda: 5“Lah, Ingsun wus padha miyarsa, panjerit marga saka wedi, pagiris lan ora ana katentreman, – mangkono pangandikane Sang Yehuwah –. 6Coba takona lan titipriksanen, apa ana wong lanang kang nglairake anak? Geneya Sunpirsani sadhengah wong lanang numpangake tangane ing lambunge kaya patrape wong wadon, kang nglarani? Geneya polatane padha katon pucet? 7Adhuh, iba ta anggone nggegirisi dina iku, ora ana tandhinge; iku dina karubedan tumrap Yakub, nanging bakal linuwaran. 8Ing dina iku, – mangkono pangandikane Sang Yehuwah, Gustine kang sarwa dumadi –, Ingsun bakal mutung pasangane saka ing gulune wong-wong iku lan medhoti tali-taline kang ningseti lan wong iku bakal ora padha ngawula maneh marang wong ngamanca. 9Wong iku bakal padha ngabdi marang Sang Yehuwah, Gusti Allahe lan marang Dawud, ratune kang bakal Sunjumenengake. 10He abdiningSun Yakub, sira aja wedi, – mangkono pangandikane Sang Yehuwah –, he Israel, sira aja miris! Amarga, lah Ingsun ngluwari sira saka ing panggonan adoh, lan turunira saka ing nagaraning pambuwangan. Yakub bakal mulih lan uripe bakal jenjem lan tentram, ora ana kang ngeget-egeti. 11Amarga Ingsun nunggil klawan sira, – mangkono pangandikane Sang Yehuwah –, prelu mitulungi sira. Sakehing bangsa kang Sunpasrahi sira ana ing satengahe, iku bakal Sunsirnakake, nanging sira ora bakal Suntumpes tapis. Ingsun bakal nggebagi sira wewaton angger-angger, nanging Ingsun babar pisan ora nganggep sira tanpa kaluputan. 12Sanyata, mangkene pangandikane Sang Yehuwah: Laranira wus banget, tatunira ora bisa ditambani! 13Ora ana kang mbelani wewenangira, ora ana tambane wudunira, sira ora bakal bisa mari! 14Sakehe wong kang dhemen marang sira, wus padha lali marang sira, wus ora ana kang nakokake sira maneh. Lah Ingsun wus nggebagi sira kaya patraping satru klawan gebugan kang wengis. Amarga kaluputanira akeh, sarta akeh cacahe dosanira. 15Yagene sira sambat-sambat marga saka laranira, saka perihira kang banget? Sarehne kaluputanira akeh, sarta akeh banget cacahe dosanira, mulane Ingsun nandukake iku kabeh marang sira. 16Nanging kabeh kang nguntal sira, bakal kauntal dhewe, lan sakehing satrunira bakal padha lumebu ing tawanan; wong kang ngrayah sira, bakal padha dadi rayahan, lan sakehing wong kang njarah sira bakal padha Sundadekake jarahan. 17Amarga Ingsun bakal maluyakake sira, Ingsun bakal ngusadani memalanira, – mangkono pangandikane Sang Yehuwah –, amarga wong iku padha ngarani sira wong buwangan, yaiku kekarene kang ora ana kang nakokake babar pisan. 18Mangkene pangandikane Sang Yehuwah: Lah, Ingsun bakal mulihake kaanane tarub-tarube Yakub, lan melasi papan-papan panggonane; kutha iku bakal dibangun maneh ana ing sadhuwure jugrugane, lan kratone bakal ngadeg ana ing panggonane lawas. 19Kidung panuwun bakal keprungu ana ing satengahe, uga swarane wong sukarena, Ingsun bakal ndadekake tangkar-tumangkar, lan ora bakal suda maneh. Ingsun bakal ndadekake wong iku padha linuhurake lan ora disepelekake maneh! 20Anak-anake bakal dadi padha kaya biyen, lan pasamuwane bakal tetep lestari ana ing ngarsaningSun. Ingsun bakal ngukum sakehing wong kang padha meres. 21Wong kang ngereh bakal jumedhul saka ing antarane wong-wong iku dhewe lan wong kang ngwasani bakal muncul saka ing tengahe; Ingsun bakal damel bisa seba wong iku, lan cedhak kalawan Ingsun. Amarga sapa kang wani ngetohake nyawane supaya cedhak kalawan Ingsun? Mangkono pangandikane Sang Yehuwah. 22Dene sira bakal dadi umatingSun lan Ingsun dadi Allahira.” 23Delengen! Angin praharane Sang Yehuwah, yaiku bentering bebendune, wus miyos nyamber-nyamber, – angin lesus – lan nempuh sirahe para wong duraka. 24Bebendune Sang Yehuwah kang mulad-mulad iku ora bakal sirep, nganti apa kang wus rinancang ana ing galihe wus kaleksanan lan maujud; ing wekasaning jaman sira bakal ngreti bab iku.