Yeheskiel 48 (Yehezkiel 48)

Prajanjian Lawas

¹Iki jenenge suku-suku mau: Kang ana lor dhewe: wiwit ing sagara, terus, ngliwati Hetlon, tekan ing panggonan lumebune dalan menyang Hamat, Hazar-Enon, mulane wilayahe kutha Damsyik, kang cedhak karo Hamat, dumunung ing sisih lore; wiwit tapel-wates wetan nganti tekan tapel-wates kulon, iku bageane Dhan. ²Adu wates karo wilayahe Dhan, saka ing tapel-wates wetan nganti tapel-wates kulon, iku bageane Asyer. ³Adu wates karo wilayahe Asyer, saka tapel-wates wetan nganti tekan tapel-wates kulon, iku bageane Naftali. ⁴Adu wates karo wilayahe Naftali, saka tapel-wates wetan nganti tapel-wates kulon, iku bageane Manasye. ⁵Adu wates karo wilayahe Manasye, saka tapel-wates wetan nganti tekan tapel-wates kulon, iku wilayahe Efraim. ⁶Adu wates karo wilayahe Efraim, saka tapel-wates wetan nganti tekan tapel-wates kulon, iku bageane Ruben. ⁷Adu wates karo wilayahe Ruben, wiwit saka tapel-wates wetan nganti tekan tapel-wates kulon, iku bageane Yehuda. ⁸Adu wates karo wilayahe Yehuda, wiwit saka tapel-wates wetan nganti tekan tapel-wates kulon, ing kono ana pisungsung mligi, kang kudu sira mligekake, yaiku kang ambane salawe ewu asta, lan dawane padha karo dawane sabagean, yaiku wiwit saka tapel-wates wetan nganti tekan tapel-wates kulon, sarta ing satengahe kono kanggo pasucen. ⁹Perangan pisungsung kusus kang kudu sira mligekake kagem Sang Yehuwah iku dawane salawe ewu asta lan ambane rong puluh ewu asta. ¹⁰Pisungsung mligi kang suci iku kanggo para imam: ing sisih lor lan kidul dawane salawe ewu asta, dene ambane ing sisih wetan lan kulon sapuluh ewu asta. Pasucen kagem Sang Yehuwah dumunung ana ing tengahe. ¹¹Iya iki bageaning imam-imam kang wus kasucekake, yaiku para turune Zadhok, kang nglakoni kawajibane kagem Ingsun lan kang ora melu tumindak nasar ing sajrone pamblasare wong Israel, yaiku para wong Lewi. ¹²Iki perangane tanah kang wus kamligekake, kang kasadhiyakake kanggo wong-wong mau, kang adu wates karo bageane para wong Lewi. Iki bab kang suci pinunjul. ¹³Bageane para wong Lewi jejer karo wilayahe para imam, dawane salawe ewu asta lan ambane sapuluh ewu asta. Dadi gunggunge: dawane salawe ewu asta, ambane rong puluh ewu asta. ¹⁴Iku sathithik bae ora kena didol utawa diijolake, sarta wilayah iku perangane kang becik dhewe ora kena diwarisake marang wong liya, awit iku suci tumrape Sang Yehuwah. ¹⁵Turahane ambane, yaiku isih limang ewu asta, kang adu wates karo kang salawe ewu asta, iku ora suci, iku kanggo kapreluaning kutha, dienggoni lan kanggo pategalan. ¹⁶Dene ukurane mangkene: sisih lor lan kidul patang ewu limang atus asta, sisih wetan lan kulon uga patang ewu limang atus asta. ¹⁷Ing sakubenge kutha iku ana ara-arane, sisih lor lan kidul rong atus seket asta, lan sisih wetan lan kulon uga rong atus seket asta. ¹⁸Turahane dawane, kang jejer karo pisungsung mligi kang suci iku, sisih wetan sapuluh ewu asta, sisih kulon sapuluh ewu asta, dene pametune dadi pangane para kang nyambut-gawe ing kutha kono. ¹⁹Wong-wong iki, kang asale saka suku-suku Israel kabeh, iku kang bakal nggarap palemahan mau. ²⁰Pisungsung-mligi iku jembare kabeh ana salawe ewu asta ping salawe ewu asta. Sira mligekna kang kanggo pisungsung mligi kang suci dalah wilayahe kutha iku awujud pesagi. ²¹Saluwihe mau iku duweking ratu, yaiku ing sawetane lan ing sakulone pisungsung mligi kang suci tuwin wilayahe kutha iku, apadene adu wates karo kang salawe ewu asta iku, mangetan nganti tekan tapel-wates wetan lan mangulon nganti tekan tapel-wates kulon sarta jejer karo wilayahe suku-suku liyane, iku kanggo raja. Pisungsung kusus kang suci lan Padaleman Suci dumunung ana ing tengahe wewengkon kono. ²²Kajaba duweke para wong Lewi lan duweke kutha iku – kang dumunung ing tengahe wilayahing ratu mau – kang kaapit ing wilayahe Yehuda lan Benyamin, iku kanggo raja. ²³Anadene tumrap suku-suku liyane: wiwit ing tapel-wates wetan tekan ing tapel-wates kulon iku kanggo Benyamin. ²⁴Adu wates karo wilayahe Benyamin, wiwit ing tapel-wates wetan nganti tekan tapel-wates kulon iku kanggo Simeon. ²⁵Adu wates karo wilayahe Simeon wiwit ing tapel-wates wetan nganti tekan tapel-wates kulon iku kanggo Isakhar. ²⁶Adu wates karo wilayahe Isakhar, wiwit ing tapel-wates wetan tekan tapel-wates kulon, iku kanggo Zebulon. ²⁷Adu wates karo wilayahe Zebulon, wiwit ing tapel-wates wetan tekan tapel-wates kulon, iku kanggo Gad. ²⁸Tapel-watese wilayahe Gad iku ing sisih kidul wiwit saka Tamar nganti tekan ing kali Mesir, terus tekan ing sagara gedhe. ²⁹Yaiki nagara kang kudu sira bage-bage dadi tanah-pusaka ana ing antarane suku-suku Israel, lan iku bagean-bageane. Mangkono pangandikane Pangeran Yehuwah.”

Kutha kang suci

³⁰“Iki lawang-lawange metu kutha iku: ing sisih lor, kang ukurane patang ewu limang atus asta, ³¹ana gapurane telu, gapura Ruben, gapura Yehuda lan gapura Lewi – amarga gapura-gapura kutha iku dijenengake manut jeneng-jenenge suku-suku Israel –. ³²Ing sisih wetan kang ukurane patang ewu limang atus asta, ana gapurane telu, iku gapura Yusup, gapura Benyamin lan gapura Dhan. ³³Ing sisih kidul, kang ukurane patang ewu limang atus asta, uga ana gapurane telu, iku gapura Simeon, gapura Isakhar lan gapura Zebulon. ³⁴Ing sisih kulon kang ukurane patang ewu limang atus asta, uga ana gapurane telu, iku gapura Gad, gapura Asyer lan gapura Naftali. ³⁵Dadi kubenge kutha iku ana wolulas ewu asta. Wiwit nalika iku jenenge kutha iku: Sang Yehuwah ana ing kono.”