Wulang Bebasan 20

Prajanjian Lawas

¹Anggur iku tukang memoyok, minuman keras iku tukang gawe rame, sing sapa sempoyongan marga saka iku, dadi ora wicaksana. ²Dukaning ratu iku kayadene panggerone singa nom, sing sapa nenangi dukane iku mbebayani tumrap awake. ³Sapa kang ngedohi tukar-padu iku patut diurmati, nanging saben wong bodho nguja kanepsone. ⁴Ing mangsa bedhidhing wong kesed ora gelem mluku, manawa ing mangsa panen tanpa gawe anggone golek pametune lemah. ⁵Rancangan kang ana ing atine manungsa iku kaya banyu kang jero, ewasamono wong kang pinter bisa ngangsu. ⁶Akeh wong kang ngarani awake dhewe becik, nanging wong kang setya iku sapa kang nemu? ⁷Wong bener kang lakune jujur, iku turune padha rahayu. ⁸Ratu kang lenggah ing kursi pangadilan, kalawan tingale bisa mirsani sakehe piala. ⁹Sapa kang bisa ngucap: “Aku wus ngresiki atiku, wus lebur sakehing dosaku?” ¹⁰Bandhul timbangan rong warna, lan takeran rong warna, karo-karone iku nistha tumrap Pangeran Yehuwah. ¹¹Sanadyan isih bocah iya bisa dititeni kapirid saka ing panggawene, apa resik lan apa jujur kelakuane. ¹²Kuping kang krungu lan mripat kang ndeleng, iku karo-karone Sang Yehuwah kang akarya. ¹³Aja karem turu, supaya aja tumiba ing kamlaratan, mripatmu elekna temah wareg enggonmu mangan. ¹⁴“Ora becik, ora becik,” pangucape kang tuku, nanging lagi bae lunga, nuli ngalembana awake dhewe. ¹⁵Sanadyan emas lan mutiara akeh, nanging kang akeh banget pangajine iku lambe kang kadunungan kawruh. ¹⁶Jupuken sandhangane, awit wong iku nanggung wong liya, lan iku tahanen kanggo cekelan lirune wong liya mau. ¹⁷Roti olehe ngapusi rasane enak, nanging cangkeme banjur kebak krikil. ¹⁸Rancangan bisane kelakon marga saka panglimbang, mulane anggonmu perang nganggoa siasat. ¹⁹Sapa kang nenacad iku ngeler wadi, mulane kowe aja srawungan karo wong kang cangkeme bocor. ²⁰Sing sapa ngipat-ipati bapakne utawa biyunge, iku damare bakal mati ing wektu peteng. ²¹Raja-darbe kang anggone oleh klawan enggal ing wiwitane, wekasane ora diberkahi. ²²Aja duwe pangucap: “Aku arep males piala,” ngarep-arepa marang Sang Yehuwah, iku kang bakal ngluwari kowe. ²³Bandhul timbangan rong warna iku nistha tumrap Pangeran Yehuwah, lan traju kang cidra iku ora becik. ²⁴Jangkahe wong iku katemtokake dening Sang Yehuwah, nanging kapriye manungsa anggone ngreti marang dalaning uripe? ²⁵Manawa wong tanpa pikir muni: “Suci,” sarta lagi nimbang-nimbang sawuse nduweni punagi, iku jiret tumrap awake dhewe. ²⁶Para wong duraka dititeni dening ratu kang wicaksana, lan padha diplindhes bola-bali. ²⁷Rohe manungsa iku damar peparinge Sang Yehuwah, kang niti-priksa kabeh isine atine. ²⁸Kang ngayomi ratu iku sih lan kasetyan, lan klawan sih anggone nyantosakake dhampare. ²⁹Kang minangka rerenggane wong nomnoman iku karosane, lan kang dadi kaendahane wong tuwa iku uwane. ³⁰Bilur-bilur kang ngemu getih iku ngresiki piala, lan gebugan iku ngresiki telenging ati.