Pandoming kawicaksanan
1Rotimu buwangen ing banyu, let sawetara suwe bakal ketemu. 2Menehana panduman marang wong pitu, malah marang wong wolu, amarga kowe ora sumurup, kasangsaran apa kang bakal kelakon ana ing bumi. 3Manawa mendhung ngembeng banyu udah, udah iku banjur diesokake ing bumi; lan manawa ambruking wit iku mangidul utawa mangalor, wit iku nuli tetep gumlimpang ana ing panggonane ambruke. 4Sing sapa tansah nggatekake angin ora bakal nyebar lan sing sapa tansah mandeng marang mendhung ora bakal ngundhuh-undhuh. 5Kayadene anggonmu ora sumurup marang lakuning angin lan balung-balung ing guwa-garbaning wong wadon kang ngandheg, samono uga kowe ora sumurup marang pakaryaning Allah kang nindakake samubarang kabeh. 6Wijimu sebaren ing wanci esuk, lan tanganmu aja koklerenake ing wanci sore, awit kowe ora sumurup, apa sing iki utawa sing iku kang bakal oleh gawe, utawa apa loro-lorone iku padha becik. 7Pepadhang iku nyenengake lan mandeng srengenge iku apik kanggo mripat. 8Mulane manawa ana wong kang dawa umure, cikben seneng-seneng ing sajroning kaanan mangkono iku, nanging wong mau elinga marang dina-dina kang peteng, awit iku akeh cacahe. Samubarang kabeh kang teka iku tanpa paedah. Pitutur marang para wong anom
9Bungah-bungaha, heh wong anom, ing sajrone anggonmu isih anom, atimu cikben seneng ing wektu kowe isih anom lan turutana pepenginaning atimu lan apa kang dadi pakaremaning mripatmu, nanging sumurupa, manawa marga saka iku kabeh kowe bakal katarik dening Gusti Allah marang ing pangadilan! 10Mulane panggrantes buwangen saka ing atimu lan edohna kasusahan saka ing awakmu, amarga anom lan bangbang wetaning ngaurip iku tanpa guna.