Jabur 69 (Mazmur 69)

Prajanjian Lawas

Pandonga ing sajroning karubedan

¹Kanggo lurah pasindhen.
Miturut lagu: Kembang bakung. Saka Sang Prabu Dawud. ²Dhuh Allah, kawula mugi Paduka pitulungi, awit toyanipun sampun minggah dumugi ing gulu kawula. ³Kawula ambles ing rawa ingkang lebet, boten wonten papan kangge pancadan; kawula sampun klelep wonten ing toya ingkang lebet, alun ageng ngentiraken kawula. ⁴Kawula lesah margi saking anggen kawula sesambat, telak kawula garing; mripat kawula pedhes margi saking anggen kawula ngantos-antos dhumateng Gusti Allah kawula. ⁵Tiyang ingkang nyengiti kawula tanpa sabab langkung kathah katimbang rambut kawula, kathah sanget cacahipun tiyang ingkang ngangkah badhe ngrisak kawula, ingkang nyatur kawula tanpa sabab; kawula dipun peksa nglintoni barang ingkang boten kawula rayah. ⁶Dhuh Allah, Paduka mirsa menggah bodho kawula, kalepatan-kalepatan kawula Paduka boten kekilapan. ⁷Dhuh, Pangeran, Allahing sarwa tumitah, para tiyang ingkang ngantos-antos dhumateng Paduka, mugi sampun ngantos nandhang wirang margi saking kawula. Dhuh Allahipun Israel, tiyang ingkang ngupadosi Paduka, sampun ngantos dados cacadan margi saking kawula. ⁸Margi saking Paduka kawula tampi pamada, rai kawula kebak cacad. ⁹Kawula dipun emohi sadherek-sadherek kawula, anak-anakipun embok kawula sami nganggep kawula tiyang sanes, ¹⁰margi anggen kawula ngandhemi padaleman Paduka punika nggesengaken kawula, sarta tembung-tembung panacad dhumateng Paduka sampun namani kawula. ¹¹Kawula ngrisak badan kawula sarana siyam, nanging punika ugi dados cacad tumrap kawula; ¹²kawula mangangge bagor, lajeng dados pocapanipun. ¹³Kawula tansah dados rembagipun tiyang-tiyang ingkang sami linggih ing korining gapura, kawula dipun nyanyekaken dening tiyang ingkang sami remen ngombe inuman keras kalayan ngungelaken clempung. ¹⁴Nanging kawula, kawula ndedonga dhumateng Paduka, dhuh Yehuwah, ing wekdal Paduka karenan ing panggalih, dhuh Allah; demi sih-piwelas Paduka ingkang agung, paduka mugi karsaa paring wangsulan dhumateng kawula, kanthi pitulungan Paduka ingkang setya! ¹⁵Kawula mugi Paduka entasaken saking ing endhutan, sampun ngantos kleleb, kawula mugi kaluwarana saking tiyang-tiyang ingkang sami sengit dhumateng kawula, sarta saking toya ingkang lebet. ¹⁶Ombaking toya sampun ngantos ngentiraken kawula, sampun ngantos kawula kauntal ing teleng, saha sumur sampun ngantos ngingkemi kawula. ¹⁷Dhuh Yehuwah, paduka mugi karsaa paring wangsulan dhumateng kawula, awit sih-piwelas Paduka punika pinunjul, Paduka mugi karsaa mirsani kawula salaras kaliyan sih-rahmat Paduka ingkang ageng. ¹⁸Sampun ngantos nyingidaken wadana Paduka saking abdi Paduka, amargi kawula karupekan; mugi enggal karsaa paring wangsulan dhumateng kawula! ¹⁹Mugi karsaa ngrawuhi kawula saha nebus kawula. Kawula mugi Paduka luwari margi saking satru-satru kawula. ²⁰Paduka nupiksani cacad kawula, kawirangan kawula saha kanisthan kawula. Paduka boten kekilapan dhateng mengsah kawula. ²¹Manah kawula rempu margi saking panyamah, telah pangajeng-ajeng kawula; kawula ngajeng-ajeng sih-piwelas, nanging tanpa gina, sarta ngajeng-ajeng dhateng panglipur, nanging boten pinanggih. ²²Malah kawula dipun tedhani racun, sarta nalika kawula ngelak, dipun sukani anggur kecut. ²³Pekembulanipun tiyang-tiyang punika dadosa jiret wonten ing ngajengipun, lan kendhurenipun dadosa kala. ²⁴Mripatipun sami dadosa peteng, ngantos boten saged ningali; sarta bangkekanipun dadosa lelah-leloh! ²⁵Paduka mugi karsaa ngebyuki ing bebendu tiyang-tiyang punika, sarta ketamana ing mulad-mulading deduka Paduka. ²⁶Pemahanipun dadosa suwung, kemah-kemahipun sampun ngantos wonten ingkang ngenggeni. ²⁷Amargi sami nguya-uya tiyang ingkang Paduka gebagi, sami ngindhaki sakitipun tiyang ingkang sami Paduka tatoni. ²⁸Durakanipun tiyang-tiyang punika mugi Paduka wewahi, sampun ngantos sami manggih kaleresan wonten ing ngarsa Paduka! ²⁹Mugi kacoreka saking kitabing gesang, sampun ngantos kecathet nunggil kaliyan tiyang ingkang sampurna! ³⁰Nanging kawula punika katindhes lan sinangsara, dhuh Allah, karahayon peparing Paduka mugi ngayomi kawula! ³¹Asmane Allah bakal dakpuji kalawan kekidungan, sarta Panjenengane dakluhurake kanthi kidung panuwun. ³²Ana ing paningaling Allah iku luwih becik katimbang sapi lanang, ngluwihi sapi lanang kang wus ana sungune lan atracak belah. ³³Delengen, he wong kang andhap-asor lan padha bungah-bungaha, he wong kang padha ngupaya marang Allah, cikben atimu girang maneh! ³⁴Amarga Pangeran Yehuwah miyarsakake marang wong kang padha mlarat, lan ora nyepelekake marang umate kang dadi tahanan. ³⁵Panjenengane muga linuhurna dening langit lan bumi, sarta segara dalah kang molah ana ing jerone. ³⁶Amarga Gusti Allah bakal mitulungi Sion, sarta mbangun kutha-kutha ing Yahuda, supaya dienggoni para umate lan dadia darbeke. ³⁷Para anak-putune abdine bakal padha tampa warisan iku, sarta wong kang tresna marang asmane bakal padha manggon ana ing kono.