Jabur 59 (Mazmur 59)

Prajanjian Lawas

Nyuwun pitulungan nglawan mungsuh

¹Kanggo lurah pasindhen.
Miturut lagu: Aja ngrusak. Miktam anggitane Prabu Dawud, nalika Sang Prabu Saul utusan ndingkik lan nyedani ana ing daleme. ²Dhuh Allah kawula, kawula mugi Paduka uwalaken saking mengsah kawula, Paduka mugi karsaa mbetengi kawula tumrap ingkang sami nglawan kawula. ³Kawula mugi kauwalna saking tiyang ingkang sami damel piawon, kaluwarana saking tiyang ingkang sami remen ngwutahaken rah. ⁴Amargi tiyang punika saestu sami nyegat ngangkah dhateng nyawa kawula, tiyang prakosa sami nempuh kawula, mangka kawula boten nerak wewaler, kawula boten dosa, dhuh Yehuwah, ⁵kawula boten gadhah kalepatan, kok sami mlajeng saha tata-tata. Paduka mugi karsaa ngrawuhi kawula lan karsaa nguningani! ⁶Dhuh Yehuwah, Gusti Allahipun ingkang sarwa dumadi, Paduka punika Gusti Allahipun Israel. Paduka mugi karsaa wungu paring paukuman dhateng para bangsa; para tiyang ingkang sami nglampahi piawon lan nandukaken kiyanat punika sampun ngantos Paduka welasi! (Selah) ⁷Saben sonten sami wangsul malih, sami mbaung kados segawon sarta ngubengi kitha. ⁸Saestu, sami nyemoni kaliyan cangkemipun; panyenyamah dumunung ing lambenipun, sabab – sinten ingkang mirengaken? ⁹Nanging tiyang punika sami Paduka gegujeng, dhuh Yehuwah, sakathahing bangsa sami Paduka poyoki. ¹⁰Dhuh kakiyatan kawula, Paduka ingkang kawula gondheli, amargi Gusti Allah dados kitha beteng kawula. ¹¹Allahku bakal methuk aku kalawan sih-kadarmane; Gusti Allah bakal marakake aku bisa ngremehake para satruku. ¹²Mugi sampun ngantos sami Paduka pejahi, supados bangsa kawula boten kesupen, mugi Paduka damel sami kelunta-lunta klayan pamisesa Paduka, mugi sami Paduka rebahaken, dhuh Pangeran, tetameng kawula. ¹³Ujaring lambenipun punika dosaning cangkemipun, sami kajireta margi saking piyangkuhipun. Amargi ipat-ipat lan cidra ingkang dipun cariyosaken. ¹⁴Mugi sami katumpesa kalayan bebendu, katumpesa ngantos sami sirna, supados sami mangretosa, bilih Gusti Allah ingkang misesani tedhak turunipun Rama Yakub, ngantos dumugi ing pungkasaning bumi. (Selah) ¹⁵Saben wanci sonten sami dhateng malih, mbaung kados segawon sarta ngubengi kitha. ¹⁶Sami nglambrang ngupados tedha, manawi boten tuwuk, lajeng sami nggereng. ¹⁷Nanging kawula badhe ngidungaken kakiyatan Paduka, ing wanci enjing kawula badhe asurak-surak margi saking sih-kadarman Paduka; amargi Paduka punika sampun dados kitha beteng kawula, papan pangungsen kawula ing salebeting karupekan kawula. ¹⁸Dhuh Karosan kawula, Paduka badhe kawula kidungaken klayan kidung masmur; amargi Gusti Allah punika dados kitha beteng kawula, Gusti Allah kawula ingkang asih-darma.