Jabur 44 (Mazmur 44)

Prajanjian Lawas

Pasambate bangsa kang katindhes

¹Kanggo lurah pasindhen.
Saka bani Korakh. Kidung piwulang. ²Dhuh Allah, kawula sampun mireng piyambak, saking para leluhur kawula ingkang sami nyariyosi kawula, bab pakaryan ingkang sampun Paduka tindakaken kala jamanipun, inggih kala jaman kina. ³Bangsa sanes sampun sami Paduka tundhung piyambak kalayan asta Paduka, nanging para leluhur sami Paduka tanem, suku-suku bangsa sami Paduka damel sangsara, nanging para leluhur sami paduka dadosaken tangkar-tumangkar. ⁴Amargi boten sarana pedhang anggenipun sami ngejegi nagari, sanes tanganipun ingkang murugaken unggul, nanging asta Paduka tengen, bau Paduka saha cahyaning wadana Paduka, sabab sami damel rena Paduka. ⁵Inggih Paduka piyambak punika ingkang jumeneng dados Raja saha Allah kawula, ingkang ndhawuhaken kaunggulanipun Yakub. ⁶Kanthi pitulungan Paduka kawula saged ngrebahaken mengsah, sarta margi saking asma Paduka kawula saged ngiles-iles para tiyang ingkang nglawan kawula. ⁷Amargi sanes panah kawula ingkang kawula andelaken, sanes pedhang kawula ingkang murugaken unggul, ⁸nanging Paduka ingkang paring kaunggulan dhumateng kawula samangsa kawula nglawan mengsah, saha Paduka ingkang mirangaken tetiyang ingkang sami nyengiti kawula. ⁹Awit saking Gusti Allah kawula sadinten muput sami ngrepekaken kidung pamuji, sarta asma Paduka sami kawula puji ing salaminipun. (Selah) ¹⁰Nanging sapunika kawula sami Paduka kipataken sarta Paduka kendel kemawon, kawula sami kawirangan. Paduka boten miyos ngirid lampahing wadya-bala kawula. ¹¹Paduka damel mundur kawula saking ngajenganing mengsah kawula lan tiyang ingkang sami nyengiti kawula sami njejarah. ¹²Kawula sami Paduka ulungaken kadosdene menda sembelehan, saha kawula sami Paduka sebar wonten ing antawisipun para bangsa. ¹³Umat Paduka Paduka sade kanthi lelahanan sarta boten mundhut bathi saking pepajenganipun. ¹⁴Kawula sami Paduka dadosaken cacadan tumrap ing tangga-tepalih kawula, kadamel gegujengan saha dipun wirang-wirangaken dening tiyang-tiyang ing sakiwa-tengen kawula. ¹⁵Kawula Paduka dadosaken pocapan wonten ing antawisipun para bangsa, tuwin jalaranipun para suku bangsa sami gedheg-gedheg. ¹⁶Sadinten muput kanisthan kawula wonten ing ngajeng kawula, sarta rai kawula kasasaban ing kawirangan, ¹⁷awit saking tembung-tembungipun tiyang ingkang nenacad saha nyenyamah, wonten ing ngajenging mengsah saha tiyang ingkang ambek remen males awon. ¹⁸Sadaya wau sampun dhumawah ing badan kawula, nanging kawula boten kesupen dhumateng Paduka, inggih boten cidra dhumateng prasetya Paduka. ¹⁹Manah kawula sami boten mbangkang, saha lampah kawula sami boten nyleweng saking margi Paduka, ²⁰sanadyan Paduka sampun ngremuk kawula wonten ing tengahipun segawon ajag, saha Paduka nglimputi kawula kalayan pepeteng. ²¹Saupami kawula sami kesupen dhateng asmanipun Gusti Allah kawula, lan ngegaraken tangan kawula dhumateng allah sanesipun, ²²punapa Gusti Allah boten badhe nitipriksa ingkang kados makaten punika? Amargi Pangeran rak boten kesamaran wewadosing manah? ²³Saestu, awit saking Paduka kawula sami wonten ing salebeting bebaya pejah ing saben dintenipun, saha kasamekaken kaliyan menda sembelehan. ²⁴Dhuh Gusti, mugi Paduka karsaa wungu, punapaa dene Paduka sare? Mugi Paduka karsaa wungu, sampun ngantos tansah ngipataken kawula. ²⁵Punapadene Paduka nasabi wadana Paduka, saha boten enget dhateng anggen kawula sami katindhes sarta kasiya-siya? ²⁶Dene nyawa kawula tumungkul ing lebu, badan kawula kelet ing siti. ²⁷Mugi Paduka karsaa jumeneng mitulungi kawula sadaya, sarta karsaa ngluwari kawula awit saking sih-piwelas Paduka.