Jabur 32 (Mazmur 32)

Prajanjian Lawas

Bab karahayone wong kang kaapura dosane

¹Anggitane Prabu Dawud. Kidung piwulang.
Rahayu wong kang kaapura panerake, kang dosane kaaling-alingan! ²Rahayu wong kang durakane ora kaetang dening Yehuwah, sarta kang atine ora kadunungan cidra! ³Sadangunipun kawula kendel, balung kawula sami dados gapuk ing salebeting panggluruh kawula sadinten muput; ⁴amargi rinten dalu asta Paduka awrat pametekipun dhateng kawula sungsum kawula ngantos garing, kadosdene ngeraking mangsa benter. (Selah) ⁵Dosa kawula, kawula lairaken dhumateng Paduka, kalepatan kawula boten kawula aling-alingi; tembung kawula: “Dakngakoni panerakku ana ing ngarsane Sang Yehuwah,” Paduka nunten ngapunten kalepatan kawula margi saking dosa kawula. (Selah) ⁶Milanipun sakathahing tiyang mursid sami ndedonga dhumateng Paduka, mumpung taksih saged pinanggih; sanadyan wontena bena ageng, boten kebenan. ⁷Paduka ingkang dados pasingidan kawula, Paduka nebihaken kawula saking karibedan, Paduka ngemuli kawula, temah kawula luwar sarta asurak-surak. (Selah) ⁸Aku arep mulang marang kowe, dakweruhake dalan kang wajib kokambah; aku arep mituturi kowe, mripatku tumuju marang kowe. ⁹Aja kaya jaran utawa bihal kang ora duwe budi, prelu dienggoni apus lan kendhali, manawa ora, ora bakal nyedhaki kowe. ¹⁰Wong duraka nandhang perih akeh, nanging kang kumandel marang Sang Yehuwah iku mesthi kinubengan ing sih-rahmat. ¹¹He para wong mursid, padha bungaha lan giyak-giyaka ana ing Pangeran Yehuwah. He para wong kang mulus ing ati, padha surak-suraka!