Jabur 139 (Mazmur 139)

Prajanjian Lawas

Pandonga ana ing ngarsane Gusti Allah kang mahamirsa

¹Kanggo lurah pasindhen. Masmur anggitane Prabu Dawud.
Dhuh Yehuwah, Paduka ingkang njajagi lan nguningani kawula. ²Kawula linggiha utawi ngadega Paduka uninga, Paduka mirsa osiking manah kawula saking katebihan. ³Paduka nguningani manawi kawula lumampah utawi ngaso, saha salampah-lampah kawula Paduka uningani. ⁴Sabab saderengipun ilat kawula ngedalaken tetembungan, sayektosipun Paduka sampun nguningani punika sadaya, dhuh Pangeran Yehuwah. ⁵Paduka ngempit kawula saking ing wingking lan saking ing ngajeng, lan asta Paduka tansah Paduka ungkulaken ing kawula. ⁶Kawruh ingkang makaten punika langkung dening elok tumrap ing kawula, inggilipun ngantos boten kenging kawula gayuh. ⁷Dhateng pundi anggen kawula kesah nebihi roh Paduka, dhateng pundi anggen kawula mlajeng nilar pangayunan Paduka? ⁸Manawi kawula sumengka dhateng langit, Paduka wonten ing ngrika, manawi kawula nggelar patileman kawula wonten ing jagadipun tiyang pejah, Paduka inggih wonten ing ngriku. ⁹Manawi kawula mabura mawi swiwinipun bangbang wetan, sarta manggena wonten ing poncoting seganten, ¹⁰ugi wonten ing ngriku kawula katuntun ing asta Paduka, saha kaasta ing asta Paduka tengen. ¹¹Saupami kawula mungela: “Awakku kalimputana ing pepeteng lan pepadhang ing sakubengku dadia bengi,” ¹²pepeteng wau boten damel peteng wonten ing paningal Paduka, dalu inggih dados padhang kados siyang, pepeteng sami kados pepadhang. ¹³Awit Paduka piyambak ingkang mangun ginjel kawula, Paduka ingkang nenun kawula wonten ing guwagarbanipun biyung kawula. ¹⁴Kawula ngucap sokur dhumateng Paduka margi elok ngebat-ebati kadadosan kawula. Pakaryan Paduka punika elok, nyawa kawula sanget anggenipun ngraosaken bab punika. ¹⁵Paduka boten kasamaran dhateng balung-balung kawula, nalika kawula katitahaken wonten ing pasingidan, saha kawangun wonten ing telenging bumi. ¹⁶Tingal Paduka nguningani dhateng kawula, nalika kawula taksih dhapur gatra, sadaya punika sampun sami kaserat wonten ing kitab Paduka, dinten-dinten ingkang badhe kawontenaken, nalika satunggal kemawon dereng wonten. ¹⁷Dhuh Allah, saiba remitipun panggalih Paduka punika, iba kathahipun gunggungipun! ¹⁸Manawi badhe kawula wical gunggungipun nglangkungi cacahipun pasir; manawi kawula ngaso, jebul kawula taksih wonten ing ngarsa Paduka. ¹⁹Dhuh Allah, tiyang duraka mugi Paduka tumpes, tiyang ingkang remen ngwutahaken rah, mugi sami sumingkira saking kawula, ²⁰ingkang sami nyenyamah Paduka, sarta ingkang tanpa damel anggenipun sami nglawan dhumateng Paduka. ²¹Dhuh Yehuwah, tiyang ingkang sami sengit dhumateng Paduka, punapa boten kawula sengiti, saha punapa kawula boten bosen dhateng tiyang ingkang sami mbalela dhumateng Paduka? ²²Pancen sami kawula sengiti tiyang-tiyang punika, sami dados satru kawula. ²³Dhuh Allah, kawula mugi Paduka jajagi tuwin manah kawula mugi Paduka uningani, kawula mugi Paduka dadar sarta Paduka mugi karsaa nguningani pangangen-angen kawula. ²⁴Paduka mugi karsaa niti-priksa, punapa lampah kawula nyleweng, sarta karsaa nuntun kawula wonten ing margi ingkang langgeng!