Pangandikane Sang Prabu Dawud kang wekasan
1Iki pangandikane Sang Prabu Dawud kang wekasan: “Wulang bebasane Dawud bin Isai lan wedharing sabdane kang sinengkakake ing ngaluhur, wong kang jinebadan ing Gusti Allahe Yakub, juru masmur kang nengsemake ana ing Israel: 2Rohe Sang Yehuwah medhar sabda lumantar aku, sabdane dumunung ana ing ilatku: 3Gusti Allahe Israel ngandika, peparange Israel ngandika marang aku: Yen sawijining wong ngereh manungsa klawan adil, mrentah klawan wedi asih marang Gusti Allah, 4sumunar kadi bangbang wetan ing wayah esuk, wayah esuk ora ngemu mendhung, kang sawuse udan marakake suket nom ing bumi keclap-keclap. 5Apa ora mengkono kulawargaku ana ing ngarsane Gusti Allah? Amarga Panjenengane macak prajanjian langgeng, sarwa tinata lan santosa. Jer sakehe kaslametan lan kabungahanku, apa dudu panjenengane kang nuwuhake? 6Nanging para wong dursila iku kabeh dadi eri kang sinebar; lah, iku kabeh ora kena cinekel ing tangan: 7ora ana wong kang bisa nggepok senggol, aliya kalawan wesi utawa landheyan tumbak lan diobong ing geni nganti ludhes!” Para prawirane Sang Prabu Dawud
8Iki jenenge para prawira abdine Sang Prabu Dawud: Isybaal, wong Hakhmoni, tetindhihe triwira: iku mbabitake tumbake nglawan wong wolung atus, kang mati kejojoh ana ing paprangan. 9Banjur Eliasar bin Dhodho anake wong Ahohi; iku kagolong prawira telu mau. Iki kang ndherekake Sang Prabu Dawud, nalika nantang wong Filisti, kang padha nglumpuk ing kana arep andon perang, mangka para wong Israel wus padha mundur. 10Nanging Eliasar tumandang lan mateni wong Filisti akeh banget, nganti keju tangane lan epek-epeke kraket ing pedhange. Ing dina iku Sang Yehuwah paring kaunggulan gedhe. Wadyabala padha bali nututi, mung arep ngrayah. 11Nuli: Sama, anake Age, wong ing Harari. Nalika bala Filisti nglumpuk ana ing Lekhi – ing kana ana pategalan sakedhok kebak kacang tholo – lan wadyabala wus padha keplayu saka ing ngarepe wong Filisti. 12Sama iku ngadeg ana ing satengahe pategalan mau bisa nggegegi iku lan nggepuk wong Filisti nganti kalah. Mangkono anggone Sang Yehuwah paring kaunggulan gedhe. 13Nuju sawijining dina ana wong telu saka panunggalane panggedhe telung puluh kang padha sowan ing ngarsane Sang Prabu Dawud, ngarepake mangsa panen ing sacedhake guwa Adulam, dene balane wong Filisti ana sapantha kang apacak baris ana ing lebak Refaim. 14Nalika samana Sang Prabu Dawud ana ing beteng ing pagunungan lan bala pandhudhukan Filisti ana ing kutha Betlehem. 15Sang Prabu Dawud katuwuhan pepenginan lan ngandika: “Bok ana wong aweh banyu ngombe marang aku saka sumur ing Betlehem sacedhake gapura.” 16Prawira tetelu iku banjur nrajang barisane wong Filisti, nimba banyu saka sumur ing Betlehem ing sacedhake gapura, nuli digawa lan dicaosake marang Sang Prabu Dawud. Sang Prabu Dawud ora karsa ngunjuk, nanging kasaosake minangka kurban unjukan marang Sang Yehuwah, 17pangandikane: “Kawula mugi katebihna saking tumindak makaten dhuh Sang Yehuwah. Punika rak rahipun tiyang-tiyang ingkang sami kesah ngetohaken nyawanipun?” Lan Sang Prabu ora karsa ngunjuk. Mengkono kang dilakoni prawira tetelu iku. 18Sang Abisai, kang rayine Sang Yoab bin Zeruya, iku tetindhihe wong telung puluh. Iya Sang Abisai iku kang mbabitake tumbake nglawan mungsuh wong telung atus, kang mati ditumbak. Dadine wong iku kaloka ing antarane wong telung puluh mau. 19Rak Sang Abisai kang kajen dhewe ana ing antarane wong telung puluh iku? Pancen iku dadi tetindhihe, nanging durung madhani triwira iku. 20Nuli Benaya bin Yoyadha anake wong gagah prakosa lan gedhe lelabetane, kang asale saka Kabzeel, wong iku mateni prawira agung loro saka Moab. Benaya iya tau nyemplung ing luweng lan mateni singa, nalika tibane udan salju. 21Iku uga mateni sawijining wong Mesir, kang gedhe dhuwur dedege; wong Mesir iku asikep tumbak, nanging dipapagake mung klawan nggawa penthung, tumbake wong Mesir mau, direbut, wonge dipateni nganggo tumbake dhewe. 22Iku kang ditindakake Benaya bin Yoyadha, mulane kasuwur ana ing antarane prawira telung puluh iku. 23Ing antarane wong telung puluh mau, iku kang dieringi dhewe; ewadene ora bisa madhani triwira mau. Lan Sang Prabu Dawud ngangkat Benaya dadi tetindhihe bala pangawale. 24Sang Asael, rayine Sang Yoab, iku panunggalane prawira telung puluh mau. Tumuli Elhanan bin Dodo, wong Betlehem; 25Sama, wong ing Harod; Elika, wong Harod; 26Heles, wong Palti; Ira anake Ikesy, wong ing Tekoa; 27Abiezer, wong ing Anatot; Mebunai, wong Husa; 28Zalmon, wong Ahohi; Maharai, wong Netofa; 29Heleb bin Baana, wong Netofa; Itai bin Ribai, saka ing Gibea, wong Benyamin; 30Benaya, wong Piraton; Hidai saka ing lebak-lebak Gaas; 31Abialbon, wong ing Bet-Araba; Azmawet, wong ing Bahurim; 32Elyakhba, wong Saalbon; Yasyen, wong Guni; 33Yonatan bin Sama, wong Harari; Ahiam bin Sarar, wong Harari; 34Elifelet, anake Ahasbai wong ing Maakha; Eliam, anake Akhitofel, wong ing Gilo; 35Hezrai, wong ing Karmel; Paerai, wong Arbi; 36Yigal bin Natan, saka ing Zoba; Bani wong Gad; 37Zelek, wong Amon; Naharai, wong ing Beerot, juru ngampil gegamane Sang Yoab, bin Zeruya; 38Ira, wong Yetri; Gareb, wong Yetri; 39Uria, wong Het, kabeh gunggunge ana wong telung puluh pitu.